Roken is een verslaving. Wie stopt houdt behoefte aan een sigaret en krijgt last van ontwenningsverschijnselen. Daarbij komt dat volwassenen gemiddeld 15 sigaretten per dag roken, waarbij rookmomenten een ritueel zijn geworden. Als je dan ook nog bedenkt dat een roker acht tot twaalf keer aan één sigaret trekt en het roken een onderdeel van de eigen identiteit is geworden, dan wordt duidelijk dat stoppen met roken een ingrijpende verandering is, die een serieuze aanpak vraagt.

De ‘boosdoener’ die zorgt voor de lichamelijke verslaving is nicotine, een stof die in sigarettenrook voorkomt. Je lichaam went daaraan, roken geeft een prettig gevoel. Ongeveer een uur na het roken van een sigaret, is de hoeveelheid nicotine in je bloed met ongeveer de helft gedaald en dan vraagt je lichaam om aanvulling. Dan krijg je weer zin in roken en dus steek je er maar weer een op. Na een trekje aan een sigaret, merk je al na zeven seconden effect. Zo snel heeft de nicotine je hersenen bereikt.

Gebeurt dat niet, dan krijg je een onbehaaglijk gevoel. Uiteindelijk kun je last krijgen van ontwenningsverschijnselen, zoals geïrriteerdheid, neerslachtige buien en onrust, slapeloosheid. Je kunt dan snakken naar een sigaret.
De geestelijke verslaving geeft je het gevoel niet zonder een sigaret te kunnen, vooral in bepaalde situaties. Voor veel mensen is een maaltijd bijvoorbeeld niet compleet als zij niet even kunnen natafelen met een sigaretje. Voor anderen is het een ontsnappingsmogelijkheid als dingen wat moeilijker gaan. En in een groep, op een feestje of in het café is roken natuurlijk reuze gezellig.

Jongeren vinden roken vaak ‘cool’. Het staat stoer en versterkt hun imago. Roken is voor hen symbolisch voor hun vrijheid, om zelf te kunnen bepalen wat je doet. Niet voor niets wordt dat beeld opgeroepen in de sigarettenreclame.

Wilmie Geurtjens (44) „Eind jaren zestig rookte iedereen die jong en hip was. Ik dus ook. Natuurlijk wist je dat het niet gezond was, maar als dertienjarige is dat wel het laatste waarover je jezelf zorgen maakt. Alleen studiehoofden rookten niet en daarvan wilde ik me graag onderscheiden. Roken zou ik daarom, al moest ik ervan kokhalzen. Maar dat was na drie pakjes ook voorbij en zo veranderde het roken in een verslaving waartegen ik lange tijd gevochten heb.”