De rook van een sigaar of een pijp bevat meer schadelijke stoffen dan de rook van enkele sigaretten samen. Maar omdat de rook van een pijp of een sigaar scherper smaakt, inhaleren pijp- en sigaren rokers de rook meestal niet.

Door de rook dus niet rechtstreeks in de longen te zuigen, krijgen ze minder schadelijke stoffen binnen. Maar een behoorlijk deel van die stoffen wordt door de slijmvliezen in de mond en via de normale ademhaling opgenomen.

Ruud Willing (51): „Als jongen van twintig werkte ik op een schip. In die tijd kon je in de vaart kiezen tussen een tatoeage of gaan roken. Zo’n anker op mijn arm zag ik niet zitten, dus werd het roken. Omdat ik onderofficier was, kon ik natuurlijk niet aankomen met een baal shag en dus koos ik voor sigaren. Lekker vond ik ze niet, maar ik wilde meedoen met de rest en zonder het te beseffen raakte ik verslaafd. Ik jaagde erop het laatst wel twintig tot dertig sigaren per dag doorheen. Niet van die kleintjes, maar van die grote Havanna’s.”